Welgekomen, hangjongere

Gisterenavond openden de grindbakken, een nieuwe ontmoetingsplek langs Dok Noord. De betonnen grindbakken, die jarenlang gebruikt zijn om zand en grind van schepen op vrachtwagens over te laden, werden ingericht als een publieke ruimte voor de buurt.

Enkele jonge kunstenaars hebben de bakken gestript, voorzien van deuropeningen en trappen, wit geschilderd en uitgerust met water en elektriciteit, zodat ze nu dienst kunnen doen als een soort buitenkamers. Buurtbewoners en jongeren krijgen hiermee een plek om te barbecueën, films te tonen, te basketten, te picknicken en gewoon rond te hangen. Het fabrieksgebouw naast de grindbakken komt de komende vijf jaar in gebruik van Smoke & Dust, een collectief van drie jonge grafisch vormgevers en muzikanten. In afwachting van de definitieve bestemming maakt Smoke & Dust van het gebouw een ontmoetingsplek voor jonge muzikanten, grafisch ontwerpers, fotografen en andere creatievelingen.

Toen ik gisteren door de grindbakken wandelde (die plek is trouwens echt groot!) was ik werkelijk gefascineerd. Ik dacht: ‘Yes, in zo’n stad wil ik wonen.’ Een stad die een fabrieksgebouw, in plaats van het 5 jaar te laten leegstaan, liever  ter beschikking stelt van jong creatief volk. Die tijd en ruimte geeft voor experimenten. Die erin slaagt om ook ons industrieel erfgoed (letterlijk) in de verf te zetten.

Al tijdens de openingsspeech van schepen Balthazar verschenen de eerste nieuwsgierige jonge buurtbewoners in de grindbakken. De ene op de fiets, de andere met helm om na te gaan hoe goed de grindbakken zich lenen voor parcours. Een letterlijke hangjongere.

Allen daarheen!

Gent is van iedereen

Beschamend. Veel andere woorden heb ik er niet voor. In Peeters & Partners van vandaag interviewde Wouter Verschelden Yasmine Kherbache over de rellen in Borgerhout. Verschelden had de anti-moslimfilm niet gezien, “maar dat had de meerderheid van die jongeren toch ook niet”. Het zou ook hem niet tegenhouden om verbaal wild om zich heen te schoppen. Het begon al bij de aankondiging van Kherbache, “half Algerijns als ik het goed voorheb”. Excuseer? Wat wou Verschelden hiermee suggereren? Ik interview hier even een “half Algerijnse” want geweld zit in hun cultuur ingebakken en zij zal ons dus helder de gebeurtenissen kunnen verklaren? Goed om weten. Bij de volgende miskleun van Bracke bel ik Verschelden om wat duiding. Ah ja, ze zijn toch alle twee van Gent?

De kernvraag van het interview was of iedereen nu wel van Antwerpen kon blijven, dan wel of Antwerpen alleen was voor diegenen “die hun best doen”. Wat een vreemd discours is dat toch. Kan je als bestuur van een stad zeggen: “Jou wil ik nog, en jou niet meer?” En wat doe je dan met diegene die je niet meer wilt? In een omheind park steken, naar een andere stad sturen, meegeven met Sinterklaas naar Spanje? Ik snap dat niet. Tegenwoordig vindt zowat iedereen dat strenge straffen een gezonde en onmisbare noodzaak zijn tegen figuren en culturen die weigeren “hun verantwoordelijkheid op te nemen”. Stel je hier vragen bij dan ben je een halfzachte dromer of medeplichtige ideoloog, die de harde realiteit van het hedendaagse stadsleven niet onder ogen wil zien.  Ik weiger tussen deze valse tweespalt te kiezen. Ja, we hebben in onze steden een fundamenteel probleem van samenleven en samenwonen. Maar neen, het antwoord op deze toenemende sociale ontwrichting ligt niet in een pletwals van repressieve maatregelen. Pas als we problemen als armoede en sociale uitsluiting als samenlevingsproblemen blijven definiëren en niet tot een individueel probleem herleiden, krijgen we een Gent dat van iedereen is.

Het is hier dat de ware inzet van de komende gemeenteraadsverkiezingen ligt. En het is daarom dat ik kandidaat gemeenteraadslid ben.

Astrid vraagt het aan… Frank

“De Gentenaar kan vierkant zijn, maar als je als beleidsmaker goed naar hem luistert, kan je veel realiseren.”

Op 14 oktober 2012 doe ik mee aan de Gentse gemeenteraadsverkiezingen. Van plaats 16 op de SP.A-Groenlijst ijver ik voor een sociaal en ecologisch Gent. Eigenlijk wil ik alle Gentenaars ontmoeten, maar dat is helaas niet mogelijk. Daarom zoek ik 100 Gentenaars op. Zij mogen me vertellen wat ik voor hen kan doen!

Het is een zonnige zaterdagnamiddag. Onder de bijna afgewerkte stadshal stelt Daniel Termont zijn biografie voor aan de verzamelde Gentenaars. Onder hen bevindt zich een bijzondere toeschouwer: zijn voorganger Frank Beke. De immer minzame ereburgemeester neemt met plezier even de tijd om mijn vragen over Gent te beantwoorden.

Hou zou jij Gent in drie woorden beschrijven?  (beslist) “Warm, open en koppig.

Gent is in de geschiedenis altijd een rebelse stad geweest en is het vandaag nog. Het duurt een tijdje voor nieuwe ideeën ingang vinden, maar dankzij de grote volharding die er bestaat is het toch een stad waar je heel wat kunt gedaan krijgen. Dat heb ik zelf ook ervaren tijdens mijn politieke carrière. Je moet de Gentenaar steeds au sérieux nemen. Hij kan soms nogal vierkant zijn (dat wordt mooi weerspiegeld in het Gentse dialect dat vol zit van de uitdrukkingen die niet altijd de zachtste zijn), maar als je die mening als beleidsmaker meeneemt, kan je heel ver komen.”

Ik kom in oktober voor de eerste maal op. Waarop zou ik als jonge politica volgens jou de aandacht moeten vestigen?

“De betrokkenheid van de burger vind ik een heel belangrijk aandachtspunt, maar dat geldt natuurlijk voor elke kandidaat. Wat ik specifiek voor jonge kandidaten belangrijk vind, is dat zij zich tot de jongeren in onze stad richten. Gent heeft veel jong volk, denk maar aan onze studenten. Hun noden en wensen, bijvoorbeeld op het vlak van open ruimte, duurzaamheid of cultuur, zou je goed moeten kennen en verdedigen.”

Ik vind het erg belangrijk dat we in Gent onze openbare ruimte (pleinen, parken, straten,…) goed soigneren. Heb jij een lievelingsplekje in de stad?

“Mijn lievelingsplekje is er een van jeugdsentiment: de Lievekaai. Ik heb er altijd in de buurt gewoond. Het is zo mooi, zo rustig. Onze zonen wonen nu nog steeds in de straat waar ik mijn kinderjaren heb doorgebracht. Ik kom er dus gelukkig nog heel vaak in de buurt.”

Astrid vraagt het aan… Najoi

“Gent is een ideale stad om in te wonen. Er is veel werkgelegenheid, veel groen en een grote keuze aan scholen”

Op 14 oktober 2012 doe ik mee aan de Gentse gemeenteraadsverkiezingen. Van plaats 16 op de SP.A-Groenlijst ijver ik voor een sociaal en ecologisch Gent. Eigenlijk wil ik alle Gentenaars ontmoeten, maar dat is helaas niet mogelijk. Daarom zoek ik 100 Gentenaars op. Zij mogen me vertellen wat ik voor hen kan doen!

Najoi (34) uit Gentbrugge doet samen met haar zoontje Ramsey (1,5) boodschappen op de zondagse markt in Ledeberg. Terwijl Ramsey de indrukwekkende speelgoedvissen in een marktraam vlakbij bewondert, stel ik zijn mama enkele vragen. De geboren en getogen Gentse werkt als verzorgende en kiest in oktober voor de derde keer een nieuw bestuur voor Gent.

Gent in drie woorden? “Gezellig, veilig en leefbaar.

Gent is een ideale stad om in te wonen. Er is veel werkgelegenheid, veel groen en een grote keuze aan scholen. In Ledeberg bijvoorbeeld is alles dichtbij: de autosnelweg, het openbaar vervoer, verschillende winkels en ook enkele parken. De laatste jaren is de stad veel aangenamer geworden. Dat er mensen van zoveel verschillende nationaliteiten wonen, zorgt hier meestal niet voor problemen. Het maakt de stad net gezellig.”

Ik kom in oktober voor de eerste maal op. Waarop zou ik volgens jou de aandacht moeten vestigen?

“Er moet meer kinderopvang komen. Het was niet eenvoudig om opvang te vinden voor Ramsey. Omdat er in de stadscrèches geen plaats meer was, gaat hij nu naar een onthaalmoeder. Daar zijn we nu wel erg tevreden!”

Ik vind het belangrijk dat we in Gent onze openbare ruimte (pleinen, parken, straten,…) goed soigneren. Heb jij een lievelingsplekje in de stad?

“Het Patershol, ideaal om te wandelen en iets te eten.”

Astrid vraagt het aan… Marta

“Ik zie me op mijn veertigste wel op het platteland wonen.”

Op 14 oktober 2012 doe ik mee aan de Gentse gemeenteraadsverkiezingen. Vanop plaats 16 van SP.A-Groenlijst ijver ik voor een sociaal en ecologisch Gent. Eigenlijk wil ik alle Gentenaars ontmoeten, maar dat is helaas niet mogelijk. Daarom zoek ik 100 Gentenaars op. Zij mogen me vertellen wat ik voor hen kan doen!

Marta Michna is 26, woont in de Brugse Poort en werkt als TV-redacteur. Het zijn Marta’s eerste verkiezingen als Gentenaar.

Gent in drie woorden volgens Marta? “Gezellig, jong en druk!”

“Met jong bedoel ik zowel de mensen als de stad zelf. Je moet maar om je heen kijken en je ziet veel studenten en andere jonge mensen. De stad zelf blijft jong door haar vele culturele initiatieven en omdat de infrastructuur voortdurend vernieuwd wordt. Heerlijk om hier als jongeling rond te lopen.

Ik weet alleen niet of ik hier later ook zal willen of kunnen wonen. Ik ben niet per se verknocht aan de stad en zie me op mijn veertigste wel op het platteland wonen. Wakker worden met vogeltjes in plaats van auto’s, het zegt me wel wat.”

Wat moet er volgens jou zeker op mijn politieke todolijst?

“Ik heb zelf twee diploma’s en een goeie job. Toch ziet het ernaar uit dat ik zonder financiële steun van mijn ouders nooit een huis in de stad zal kunnen kopen… Ijveren voor betaalbare huisvesting dus!”

En als uitsmijter: heb je een lievelingsplekje in de stad?

“Oh, ik heb er veel! Het hangt een beetje af van het moment. De Gras- en Korenlei blijven een favoriete hangplek in de vooravond. Op een feestdag ben ik wel eens bovenop het Gravensteen te vinden. Ook het zicht van op de boekentoren is fantastisch. Een bankje in het Citadelpark kan me ook altijd bekoren.”

100 Gentenaars: een tussenstand

Mooi, gezellig en historisch. Zo beschrijft een Gentenaar zijn stad in drie woorden. Maar de Gentenaar is ook kritisch: hij wil minder zwerfvuil en meer groen in de stad. Een tussenstand na 50 interviews met Gentenaars.

Gent in drie woorden volgens 50 Gentenaars

Jong of oud, geboren of nieuwkomer, de Gentenaar heeft niet veel moeite om de lof over zijn stad te zingen. We houden van de gezelligheid en van het historisch karakter van de mooie binnenstad. Gent is groot en klein tegelijk: het heeft de voordelen van een grootstad, maar dan zonder de nadelen. Ava (32): “Gent is een dorp hé, maar dan wel een met een enorm cultureel aanbod!”. Ook de mentaliteit van de inwoners komt vaak ter sprake. In Gent zijn we open-minded, tolerant, gemoedelijk… “Je mag hier zijn wie je bent.” (Kadir, 41)

Wat Gentenaars beter willen

Onder het motto ‘goed kan altijd beter’, twijfelen weinig Gentenaars om te vertellen wat ze anders willen zien. Opvallend veel vragen gaan over fietsen: de infrastructuur moet meer, beter en veiliger. “In de straat van mijn school ligt geen fietspad. Dat is toch niet normaal?” zegt Ilias, 7 jaar. Veel Gentenaars maken zich ook zorgen over de veiligheid en ergeren zich aan het zwerfvuil. “Gent doet wel zijn best om een propere stad te zijn, maar daar moeten de mensen ook aan meewerken. Als ik zelf iets op straat zie liggen, raap ik het op en gooi ik het in de vuilnisbak.” (Josée, 61 jaar)

Halfweg de 100 Gentenaars, dat lijkt me de ideale gelegenheid om hun bekommernissen te toetsen aan het programma dat we met sp.a-Groen de komende jaren willen uitvoeren. Een overzichtje van de top vijf.

 

Met stip op kop: fietsen!

Sp.a-Groen heeft de ondubbelzinnige ambitie om koploper te zijn in Vlaanderen op het vlak van duurzame mobiliteit. De enige mogelijkheid om de groeiende verkeersdruk te keren is duidelijke keuzes te maken voor een stads- en mensvriendelijke mobiliteit. We stellen het openbaar vervoer, de fiets en voetganger centraal volgens het STOP-principe: Stappen, Trappen, Openbaar Vervoer, Personenwagen.

We blijven inzetten op een doorgedreven uitbouw van een fijnmazig en veilig fietsnet. Het doel is dat alle belangrijke voorzieningen, scholen, stations en recreatieve plekken veilig per fiets bereikbaar zijn. Daarbovenop komt er een netwerk van snelfietspaden voor veilige verbindingen op lange afstand tussen het centrum, de wijken, de haven en de voorstadskernen. Er komen voldoende veilige fietsenstallingen in woonwijken, bij winkelcentra en bij administratieve diensten.

Een paar concrete plannen:

  • We bouwen de fietsas van Coupure Links tot aan de Trekweg verder gradueel uit. Langs de Coupure Links wordt de fietsas omgebouwd tot een fietsstraat met toegangsverkeer beperkt tot de omwonenden.
  • Hoofdwegen worden systematisch gescreend in functie van het wegwerken van de zwakke punten voor fietsers (bv. Brugsesteenweg, Europabrug, de bruggen over de ringvaart, maar ook op- en afritten van R4).
  • Voor het fietsverkeer, en vooral voor woon-schoolverkeer worden veilige fietsroutes uitgezocht, waar nodig worden alternatieve routes gepromoot. Fietsroutes worden systematisch bewegwijzerd d.m.v. een km- en tijdsduuraanduiding.
  • In het centrum van de stad wordt een fietsservicepunt uitgebouwd.
  • We zoeken naar een soepele en betaalbare formule voor leenfietsen.

Kinderopvang

De voorbije 6 jaar zijn er in Gent 1200 plaatsen bijgekomen. Het heeft ervoor gezorgd dat er eindelijk voldoende aanbod is voor de grote vraag, maar er blijven nog pijnpunten: kinderopvang is niet altijd beschikbaar in de buurt en betekent voor veel gezinnen (zeker bij alleenstaande ouders) een te grote hap uit het maandelijks budget. Door de groeiende bevolking en het intensiever gebruik van de voor- en buitenschoolse opvang zullen er nog extra plaatsen moeten bijkomen. We blijven daarom investeren in voldoende, kwaliteitsvolle en betaalbare kinderopvang en doen dat via een buurt- en wijkgerichte aanpak. We stimuleren vooral inkomensgerelateerde plaatsen omdat die betaalbaar zijn voor iedereen.

Veiligheid (met inbegrip van overlast zoals zwerfvuil)

We streven naar een integraal en sociaal rechtvaardig veiligheidsbeleid en werken daarom op drie niveaus: 1) preventie en sensibilisering, zowel bij mogelijke daders als slachtoffers  2) herstel en zorg, wat inhoudt dat er gestreefd wordt naar een snel herstel van schade en dat slachtoffers de nodige zorg krijgen 3) een zinvol sanctioneringsbeleid zodat misdrijven een gepast gevolg krijgen en herhaling wordt vermeden.

Door samenwerking tussen politie (die werkt vanuit de visie van een gemeenschapsgerichte politiezorg), diverse stadsdiensten en externe partners pakken we problemen zoals verkeersveiligheid, overlast (vb. zwerfvuil en nachtlawaai) en alle vormen van criminaliteit (zowel delicten gericht tegen personen als eigendomsdelicten) aan.

Groen

Voldoende groen is essentieel voor de leefbaarheid van een stad. Leven in de stad mag dan veel voordelen hebben op ecologisch, sociaal en economisch vlak, het wordt pas echt aantrekkelijk als de stad parken, groene longen, maar ook lanen, wijkgroen en tuinen heeft. Het moet niemand verbazen dat we daar met sp.a-Groen volop willen op inzetten.

Enkele concrete punten:

  • De zogenaamde ‘groennorm’ (= een wijkpark op 400m wandelafstand voor elke Gentenaar) wordt stap voor stap gerealiseerd, met prioriteit voor dichtbebouwde woonwijken.
  • Bij de inrichting van parken zetten we in op meervoudig gebruik: naast het succes van de BBQ’s wordt bvb. ook meer aandacht besteed aan water als speelelement in parken.
  • Het Citadelpark wordt geherwaardeerd: we verminderen het aandeel verharde weg in het park drastisch, versmallen de wegen tot voet- en fietspaden en weren gemotoriseerd verkeer.
  • Bij de heraanleg van straten en voetpaden worden waar mogelijk straatbomen voorzien en worden bewoners extra aangezet om geveltuintjes aan te leggen.

Astrid vraagt het aan… Reyhan en Hermes Kaan

“Kinderen moeten kunnen buitenkomen, experimenteren, lawaai maken. In de parken, maar ook in de stad.”

Op 14 oktober 2012 doe ik mee aan de Gentse gemeenteraadsverkiezingen. Vanop plaats 16 van SP.A-Groenlijst ijver ik voor een sociaal en ecologisch Gent. Eigenlijk wil ik alle Gentenaars ontmoeten, maar dat is helaas niet mogelijk. Daarom zoek ik 100 Gentenaars op. Zij mogen me vertellen wat ik voor hen kan doen!

Op een zonnig bankje in het Zuidpark praat ik met Reyhan (36) over wat Gent betekent voor haar en haar zoontje Hermes Kaan (17 maanden). Reyhan is geboren Lokerse, maar getogen Gentse. Ze geeft les aan de Arteveldehogeschool en woont met haar gezin in het hart van de stad. Met de blik al stevig op de speeltuin gericht, luistert Hermes Kaan toch aandachtig mee.

Gent in drie woorden? “Gezellig, sociaal en thuis”

“Gent voelt echt aan als een gezellige thuis. Ik denk dat dat niet alleen voor mezelf, maar ook voor Hermes Kaan zo is. De stad is niet te klein en niet te groot: het blijft altijd overzichtelijk en je loopt er geregeld vrienden en kennissen tegen het lijf. Bovendien zijn er toffe cafés, terrassen en restaurants waar je – ook met een peuter van 17 maanden – kan komen. Het terras van de Foyer, bijvoorbeeld, daar kan je een hele namiddag van het zonnetje genieten en zit je goed beschut tegen de wind. Ik heb er uren doorgebracht toen Hermes Kaan klein was! (lacht)”

Ik kom in oktober voor de eerste maal op. Waarop zou ik volgens jou de aandacht moeten vestigen?

“Ik kan wel wat aandachtspunten bedenken… In het centrum mag best wat meer groen komen. Kinderen moeten niet alleen in de parken, maar ook in het centrum kunnen buitenkomen, experimenteren, lawaai maken. Daarnaast lijkt het mij belangrijk om op zoek te gaan naar comfortabele manieren waarop jonge gezinnen zich zonder auto in de stad kunnen verplaatsen. Ik ben zelf een fervent gebruiker van het openbaar vervoer, en stel vast dat de toegankelijkheid veel beter kan. Probeer maar eens zo’n oude tram op te raken met een volgestouwde buggy! Ook voor oude mensen kan dat toch niet makkelijk zijn?

En om te eindigen wil ik nog iets kwijt over de randwijken van Gent. Ik vind het een goede zaak dat men de jonge middenklasse aantrekt om daar te wonen. De sociale mix is positief. Alleen stel ik vast dat niet iedereen bereid is om de buurt ook écht mee vorm te geven. De noden van de sociale klassen krijgen soms onvoldoende aandacht en het blijft een helse strijd om in de scholen een gezonde sociale mix te krijgen. Hoe leuk ze ook kunnen zijn, met buurtfeesten alleen gaan we er niet geraken… Een oproep dus aan iedereen, ook aan de sociaal zwakkere klassen: laat van u horen en geef mee vorm aan de buurt!”

Ik ben in het bijzonder geïnteresseerd in hoe we de openbare ruimte beleven. Wat is jullie lievelingsplekje in Gent?

“Het Baudelopark vind ik heel plezant. Er is altijd wel iemand muziek aan het maken, er hangen veel studenten rond, maar evengoed ouders met jonge kinderen. Ook het Zuidpark blijft een topper, hier zie je alle generaties door elkaar! De parken zouden wel beter moeten onderhouden worden. Er ligt vaak zwerfvuil en we vonden al meermaals glasscherven in de speeltuin. Voor Hermes Kaan moet het nochtans niet meer zijn: elke propere plek met een schommel en wat zand, is zijn lievelingsplek.”

Kinderopvang niet voor werkende ouders? #doekeernormaal

Wat ik ervan vind dat vooral werkende ouders de dupe zijn van het kinderopvangbeleid van de stad? Een jonge vader sprak me op mijn Sweet Sixteen-namiddag van enkele weken geleden met deze vraag aan. Hij had in het verkiezingsprogramma van NV-A Gent gelezen dat het vooral werklozen en allochtonen zijn die van het aanbod in de kinderopvang gebruik mogen maken. “Als er al zo weinig plaats is, is dat toch niet normaal.”

Ik beloofde de man wat opzoekingswerk te doen, want – eerlijk – de uitspraak verraste me.

Lees verder