‘Om kinderen uit de armoede te halen zijn centen en bruggen nodig’

Astrid De Bruycker

Deze opiniebijdrage verscheen op Knack.be:

bannertje met astrid de bruycker en jan cornillie

‘Met zwartepieten veranderen we niks. We hebben geen schuldigen nodig, maar oplossingen’, schrijven Jan Cornillie en Astrid De Bruyckere (SP.A) naar aanleiding van de cijfers van Kind en Gezin over de stijgende kinderarmoede.

Ook dit jaar brengt de kansarmoede-index van Kind en Gezin slecht nieuws: het risico op armoede bij 0 tot 3-jarigen stijgt verder. En dat al voor het 16de jaar op rij. Ondanks alle ronde tafels, regeerakkoorden, beleidsinitiatieven en zelfs staatshervormingen slagen we er in Vlaanderen maar niet in een fundamentele trendbreuk te creëren. Met zwartepieten veranderen we niks. We hebben geen schuldigen nodig, maar oplossingen. Nieuwe en misschien wel radicale oplossingen in de ogen van sommigen. Wij pleiten voor bruggen en centen, voor elk kind, moeder en gezin, in die volgorde.

Lees verder

OCMW Gent helpt actief bij opnemen van rechten

In de strijd tegen armoede is het automatisch toekennen van rechten een ontzettend belangrijke maatregel. Mensen die het moeilijk hebben om rond te komen, weten immers niet altijd dat ze recht hebben op bepaalde kortingen, premies, andere tegemoetkomingen of vormen van ondersteuning. Ook kan de administratie om het recht op te nemen een te hoge drempel zijn.

StockSnap_6ADA4360BE

Om die onderbescherming aan te pakken, koos het Gentse stadsbestuur duidelijk voor een pro-actieve dienstverlening. Dat betekent dat je als OCMW niet Lees verder

Gent gaat strenger toezien op correct afficheren huurprijs

Vorige maand vestigden enkele Gentse welzijnsorganisaties (vzw SIVI, Jong Gent in Actie, Samenlevingsopbouw Gent, CAW Oost-Vlaanderen en  De Sloep vzw) de aandacht op het niet-afficheren van de huurprijs bij panden die in Gent te huur worden aangeboden.

Schermafbeelding 2018-01-22 om 23.30.19

Hoewel dit wettelijk verplicht is, bleek uit hun rondgang in vier Gentse wijken (het centrum, Sint-Amandsberg, Brugse Poort en Ledeberg) dat bij één op de drie van de 115 panden die te huur stonden, de huurprijs niet werd geafficheerd. Volgens de welzijnsorganisaties opent dit de deur tot discriminatie, waarbij “verhuurders de prijs opdrijven als de kandidaat-huurder hen niet aanstaat”, aldus een woordvoerder van de organisaties. Vooral voor kwetsbare huurders met een laag inkomen kan dit problematisch zijn.

Uit cijfers die ik enkele jaren geleden opvroeg, bleek dat in 2014 98 inbreuken werden beboet (12 daarvan werden vastgesteld in 2013; 86 in 2014).

In de commissie algemene zaken vroeg ik aan de burgemeester een update van die cijfers. Ik vroeg ook een overzicht van de sensibiliserende maatregelen die de stad heeft genomen of nog zal nemen.

In het kort:

  • In 2014 = 165 vaststellingen waarvan 87 dossiers beboet.
  • In 2015 = 130 vaststellingen waarvan 85 dossiers beboet.
  • In 2016 = 103 vaststellingen waarvan 79 dossiers beboet.

Lees verder

Meer middelen voor outreachend leren voor jongeren uit intra-Europese migratie

Vanavond keurde de gemeenteraad een subsidie van 100.000 euro goed voor het realiseren van laagdrempelige basisactivering voor jongeren uit intra-Europese migratie.

Dat intra-Europese migratie (IEM) onze stad voor grote uitdagingen plaatst, dat weten we intussen allemaal. Maar hoe het is om als jongere met roots in een Oost-Europees land en vaak met een familiegeschiedenis van extreme discriminatie en achterstelling op te groeien in onze stad, dat kan wellicht niemand van ons zich heel goed voorstellen.

youth

Maar wanneer het met die kinderen en jongeren spaak loopt, is het net dat wat we zouden moeten proberen. Ons even in de plaats stellen van de kinderen en jongeren die afhaken van school, die er niet in lijken te geloven dat er voor hen een betere toekomst is weggelegd, en van wie sommigen voor overlast zorgen of als misdrijf omschreven feiten plegen.

Net daar ligt de meerwaade van het project IEM-jongeren waarop de stad nu al enkele jaren hard inzet. Dat doen we door in een sterk netwerk en vanuit de leefwereld van Lees verder

Uit ‘Deze Week’: “Elk kind een gratis, gezonde maaltijd”

‘Deze Week’ vroeg me naar mijn wildste dromen voor Gent. Niet makkelijk om er eentje uit de kiezen, maar deze is het geworden: ik droom ervan dat elke leerling op school gratis een gezonde maaltijd kan krijgen. Dat is geen onnodige extra als je weet dat één Gents kind op vijf in armoede opgroeit. Elke dag komen er leerlingen met lege boterhamdozen naar school. Ook voor alleenstaande ouders, of koppels die met twee gaan werken, is ’s avonds vers en gezond koken niet altijd vanzelfsprekend.

In Finland krijgen kinderen al jaren een gratis, gezonde maaltijd op school. De Finnen zien dit als een investering in de toekomst: als alle kinderen op school gezond kunnen eten, dan draagt dat bij tot hun ontwikkeling en tot gelijke kansen. Het is tegelijk een investering in lokale landbouw. En het biedt kansen voor tewerkstelling, zowel in de keuken als op het veld.

In het stedelijk onderwijs hebben we werk gemaakt van gezondere en duurzame schoolmaaltijden. Tegelijk voerden we een sociaal tarief in, zodat dit ook betaalbaar is voor mensen met een bescheiden inkomen. Helaas laat minister Homans niet toe dat we de 1 euro-maaltijden voor kinderen in armoede via de scholen aanbieden. Een gemiste kans.

De stad onderzoekt verder hoe we lokale boeren kunnen betrekken. Er komen proefprojecten waarbij leerlingen een maand lang elke dag een locale, ecologische en faire maaltijd eten voor een betaalbare prijs. Kortom: dromen is goed, doen is nog beter!

Schermafbeelding 2018-01-08 om 10.53.51

3 concrete voorstellen om de administratie van STIBO’s eenvoudiger en socialer te maken

boy-722420_1920Ouders met een kind in een stedelijk initiatief voor buitenschoolse opvang (Stibo) zijn over het algemeen heel enthousiast over die opvang. Dat blijkt uit een ouderbevraging die de stad zelf organiseerde. Ik kan er zelf ook sedert anderhalf jaar over getuigen: de opvang in de stibo’s, de zorg en liefde waarmee de medewerkers de kinderen omringen zijn goud waard. Maar: de administratie is voor veel verbetering vatbaar… Daarom heb ik enkele concrete voorstellen aan schepen Elke Decruynaere en de diensten voorgelegd. Lees mee en laat me gerust je feedback weten.

  1. GAF = Kafka! Schaf de GAF af voor de Stibo’s. En doe er alles aan om een wijziging van het Vlaams beleid af te dwingen.

De gerechtvaardigde afwezigheidsdagen (GAF) zijn een gevolg van het Vlaamse beleid rond kinderopvang. Dat stelt: ‘bestellen is betalen’. Elke dag waarop je opvang reserveert, moet je ook betalen. Dit met uitzondering van 18 dagen voor voltijds ingeschreven kinderen. Dat is op zich al weinig (minder dan het wettelijk aantal verlofdagen, om maar iets te zeggen), maar: ook ziektedagen vallen hieronder! Dus: als je kindje ziek is en je GAF-dagen zijn op, dan mag het niet naar de opvang, maar moet je betalen.

  1. Schrap de maandelijkse aanpassing van het basisplan voor de Stibo’s. Laat ouders aan het begin van elk semester aangeven hoeveel opvang ze doorgaans zullen nodig hebben.

Tot voor kort was het zo dat je tijdens de eerste twee weken van de maand de opvang moest plannen voor de maand erna. Vanaf september is die termijn iets verbeterd. Je kan nu in de laatste twee weken van de maand nog aanpassingen doen aan de laatste twee weken van de volgende maand. Concreet: op 30 september moet je weten of je op 30 oktober je kind om 16, 17 of 18 uur gaat afhalen. Hoeveel ouders kunnen dit? Gevolg is dat veel ouders gewoon maximaal inschrijven en het doel (namelijk: een goed zicht krijgen op hoeveel kinderen aanwezig zullen zijn en personeel naargelang kunnen inzetten) een stuk verloren gaat.

  1. Bied ouders de keuze om hun planning online in te geven of in de Stibo bij een medewerker.

Vandaag kan je ook al in de Stibo onder begeleiding je planning invullen. Dat is belangrijk voor ouders die niet zo goed met computers en het internet overweg kunnen of die het Nederlands niet machtig zijn. Maar: het is een uitzondering op de regel. De regel blijft: online invullen. Dat vind ik onnodig drempelverhogend voor kwetsbare ouders, voor wie we de toegang tot dienstverlening zoals kinderopvang net laagdrempeliger zou moeten zijn.

 

Huiswerk en gelijke kansen: verzoenbaar of toch niet?

Al wie van dicht of van ver met onderwijs te maken heeft, kent de discussie: hoe zit dat nu met huiswerk? Hebben de kinderen het nodig of is het een overbodige last, die vooral de ongelijkheid tussen leerlingen vergroot? We weten dat ons onderwijs er niet in slaagt de ongelijke start van leerlingen goed te maken. Sommige onderzoekers zijn ervan overtuigd dat huiswerk bijdraagt tot die groeiende ongelijkheid. Zo pleiten professor Stefan Ramaekers en kinderpsychiater Marina Danckaerts in Klasse onomwonden voor het afschaffen van huiswerk omdat het de gelijke ontwikkelingskansen van kinderen in het gedrang brengt en thuis voor onnodige stress zorgt. Niet alle kinderen hebben ouders die kunnen helpen en niet alle kinderen kunnen de opdrachten even snel of makkelijk uitvoeren.

stocksnap_x6077hdeqhIn de praktijk zien we dat scholen sleutelen aan een beter huiswerkbeleid. Voorbeelden zijn: differentiëren per leerling, enkel huiswerk geven voor zaken die leerlingen moeten automatiseren (zoals lezen en tafels leren), beperken van huiswerk in tijd of het volledig inbouwen van oefenen en instuderen in de schooluren.

In de commissie onderwijs vroeg ik aan schepen Decruynaere wat het beleid is in de Gentse stedelijke scholen.

Lees verder

Ervaringsdeskundigen armoede geven vorming op Gentse scholen

Leerkrachten en begeleiders in de buitenschoolse kinderopvang gaan dagelijks aan de slag met grote groepen kinderen met elk een verschillende achtergrond of thuissituatie. Dat is een mooie, maar geen eenvoudige opdracht. In Gent groeit één op vijf van de kinderen op in armoede. Zij ervaren het school lopen helaas niet altijd positief. Kinderen in armoede zijn vaker dan andere kinderen het slachtoffer van pesten, ze worden vaker doorverwezen naar het buitengewoon onderwijs en voelen zich niet altijd begrepen door medeleerlingen en het personeel van de school.

stocksnap_40l6ixc2u1

In Gent is armoede al lang een belangrijk thema in verschillende beleidsdomeinen, en niet in het minst binnen Onderwijs. Ook in de huidige beleidsnota Onderwijs is de aandacht voor armoede zeer groot. Er zijn tal van maatregelen over hoe het onderwijs omgaat met en strijdt tegen dit maatschappelijk probleem.

In de commissie Onderwijs vroeg ik na wat de rol van de dialoog met mensen in armoede zelf is. Door dialoog met mensen die zelf in armoede leven of geleefd hebben, kan er immers meer begrip ontstaan van hoe bepaalde aspecten van onderwijs (bijvoorbeeld huiswerk, uitstappen, sanctiebeleid) beleefd worden. Ook op beleidsniveau kan het samenwerken met ervaringsdeskundigen of vertegenwoordigers van armoedeverenigingen verrijkend werken.

(Letterlijk) Mondelinge vraag: “Inzet van ervaringsdeskundigen armoede in het onderwijs.”

In de beleidsnota Onderwijs die intussen 2 jaar van kracht is, is de aandacht voor armoede zeer groot. Er zijn tal van maatregelen die gericht zijn op hoe het onderwijs omgaat met en strijdt tegen dit maatschappelijk probleem. De beleidsintenties leggen niet zelden de nadruk op de nood aan samenwerking met andere partners. Zo vermeldt de beleidsnota dat het IVA een project met ervaringsdeskundigen zal opstarten die het bewustzijn rond armoede en de gevolgen ervan bij de personeelsleden aanscherpt (actie 10). Dat lijkt me een erg zinvol initiatief. Leerkrachten, begeleiders in de STIBO enz. gaan dagelijks aan de slag met grote groepen kinderen met elk een verschillende achtergrond of thuissituatie. Dat is allerminst een eenvoudige opdracht. Door dialoog met mensen die zelf in armoede leven of geleefd hebben, kan er meer begrip ontstaan van hoe bepaalde aspecten van onderwijs (bijvoorbeeld huiswerk, uitstappen, sanctiebeleid) beleefd worden.

Ook op beleidsniveau kan het samenwerken met ervaringsdeskundigen of vertegenwoordigers van armoedeverenigingen verrijkend werken.

  • Wat is de stand van zaken van het project met ervaringsdeskundigen?
  • Worden enkel opgeleide ervaringsdeskundigen (en dus volwassenen) betrokken? Is er ook betrokkenheid van de jongerenwerkingen van armoedeverenigingen?
  • Worden alle personeelsleden betrokken in het project, dwz niet enkel leerkrachten, maar ook directie, beleidsverantwoordelijken, ondersteunend personeel?
  • Heeft het IVA Stedelijk Onderwijs Gent ervaringsdeskundigen in dienst? Zo niet, kan dit in de toekomst overwogen worden?
  • Zijn bij de werkgroep ‘Armoedebeleid op school’ ervaringsdeskundigen of vertegenwoordigers van armoedeverenigingen betrokken? Zo niet, kan dit in de toekomst overwogen worden?
  • Wordt er op het beleidsniveau structureel samengewerkt met ervaringsdeskundigen of vertegenwoordigers van armoedeverenigingen?

Lees verder